ศาสตราจารย์เกียรติคุณศรีสุรางค์  พูลทรัพย์

ชื่อ      ศาสตราจารย์เกียรติคุณศรีสุรางค์  พูลทรัพย์

วัน เดือน ปี เกิด  วันที่ ๑๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๗๙

ราชบัณฑิต   โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเมื่อวันที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๙  สาขาวิชาวรรณคดีเปรียบเทียบ  
                ประเภทวิชาวรรณศิลป์  สำนักศิลปกรรม

ตำแหน่งสำคัญในราชบัณฑิตยสถาน/ราชบัณฑิตยสภา

                    –   อุปนายกราชบัณฑิตยสภา (ลำดับที่ ๒) (๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๐-๑๑ เมษายน
                        พ.ศ. ๒๕๖๒)
                    –   ประธานสำนักศิลปกรรม (พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๙-พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๑)
                    –   ประธานคณะกรรมการจัดทำพจนานุกรมศัพท์วรรณกรรมไทย (พ.ศ. ๒๕๔๖-๒๕๕๑)
                    –   ประธานคณะบรรณาธิการจัดทำสารานุกรมวรรณกรรมไทยสมัยใหม่
                        (พ.ศ. ๒๕๕๑-ปัจจุบัน)
                    –   ประธานคณะกรรมการดำเนินงานเผยแพร่ผลงานทางวิชาการของราชบัณฑิตและ
                        ภาคีสมาชิกเป็นภาษาอังกฤษ (พ.ศ. ๒๕๕๑-ปัจจุบัน)
                    –   บรรณาธิการจัดทำสารานุกรมไทย (พ.ศ. ๒๕๔๗-ปัจจุบัน)
                    –   บรรณาธิการจัดทำสารานุกรมประวัติศาสตร์สากล เอเชีย (พ.ศ. ๒๕๓๑-ปัจจุบัน)
                    –   บรรณาธิการวารสารราชบัณฑิตยสถาน ฉบับภาษาอังกฤษ (พ.ศ. ๒๕๕๑-ปัจจุบัน)

ประวัติการศึกษา

                    –   ปริญญาตรี, โท, ดิโพลมาชั้นสูงด้านการศึกษา จากมหาวิทยาลัยดับลิน (ทรินิตีคอลเลจ),
                        สาธารณรัฐไอร์แลนด์
                    –   ปริญญาโท อินเดียศึกษา จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน (เมดิสัน), สหรัฐอเมริกา
                    –   ดิโพลมาภาษาฝรั่งเศส จากสถาบันตูแรน มหาวิทยาลัยปัวตีเย, ประเทศฝรั่งเศส

ประวัติการทำงานวิชาการ

                    –   ผู้อำนวยการศูนย์อินเดียศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (พ.ศ. ๒๕๓๖-๒๕๔๐)

ผลงานวิชาการ

                    –   งานวิจัยเรื่อง ลักษณะความเป็นมาและพฤติกรรมของตัวละครในรามเกียรติ์ฯ
                        (วิจัยร่วมกับ น.ส.สุมาลย์  บ้านกล้วย) สถาบันไทยศึกษา, ๒๕๒๓
                    –   ผลการปฏิรูปประเทศสมัยอตาเติร์กต่อประเทศตุรกีปัจจุบัน, ๒๕๓๒
                    –   อารยธรรมตะวันออก (ส่วนของอารยธรรมอินเดีย), ๒๕๔๒
                    –   ประวัติศาสตร์ภูมิปัญญาอินเดีย, ๒๕๔๕
                    –   แปลกาพย์พระไชยสุริยาของสุนทรภู่เป็นร้อยกรองภาษาอังกฤษ, ๒๕๒๙
                    –   แปลกวีนิพนธ์ ยูนุส เอมเร เป็นร้อยกรองภาษาไทย (๔๘ บท), ๒๕๓๔.
                    –   แปลพระอภัยมณีของสุนทรภู่ (แปลเป็นคณะ) Phra Aphai Mani part I, ๒๕๔๒,
                        Part II ๒๕๔๓, Part III, ๒๕๔๗, Part IV, ๒๕๔๙, Part V ๒๕๕๑, Part VI, VII ๒๕๕๓,
                        Part VIII ๒๕๕๔, Part IX ๒๕๕๘, Part X, XI, XII ๒๕๕๙
                    –   ลิงน้อยใหญ่ในรามเกียรติ์, ๒๕๔๙
                    –   รามกถา เล่าเรื่องรามจริตมานัสของตุลสีทาส, ๒๕๕๐
                    –   การแปล : กุญแจสู่โลกาภิวัตน์, ๒๕๕๑.
                    –   บทความ “Indians in Thailand”, Rising India and Indian Communities in East
                        Asia
. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies, ๒๕๕๑.
                    –   บทความ “Thai Literature as Source of the Intellectual History of Thailand”,
                        Syamadesa Samskritapurusah Acarya Chirapat Prapandvidyah
, 2013
                        (2556). Bangkok: Silpakorn University.
                    –   บทความลงวารสารและหนังสือรวมบทความต่าง ๆ เช่น “ภาษา วรรณกรรมและ
                        วัฒนธรรม ความเชื่อมโยงที่สำคัญและยั่งยืน.” ๘๐ ปี ราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพฯ :
                        สำนักงานราชบัณฑิตยสภา, ๒๕๕๘.

เกียรติคุณที่ได้รับ

                    –   ทุนรัฐบาลไทยไปศึกษา ณ ประเทศอังกฤษ และสาธารณรัฐไอร์แลนด์
                    –   N.V. Gadgil Memento Award (อินเดีย), ๒๕๓๙
                    –   กีรตยาจารย์ สาขามนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๔๐
                    –   ศาสตราจารย์เกียรติคุณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๔๑
                    –   ศิษย์เด่นดีศรีเซ็นต์ฟรัง, ๒๕๔๘
                    –   รางวัลสุรินทราชา จากสมาคมนักแปลและล่ามแห่งประเทศไทย, ๒๕๕๒

เครื่องราชอิสริยาภรณ์           –         เหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (มนุษยศาสตร์) พ.ศ. ๒๕๕๗
          –         มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก พ.ศ. ๒๕๔๐
          –         มหาวชิรมงกุฎ พ.ศ. ๒๕๓๔